12 EYLÜL’DEN DERS ALMAK

 

12 Eylül 1980 tarihi hafızalardan hiçbir zaman silinmeyecek bir tarih..

Evren ve arkadaşları yani darbeciler ‘ülkeyi kurtardık’diyordu ancak kısa bir süre sonra anlaşıldı ki onlar kendilerini kurtarmışlar! Buna rağmen darbeciler ölümlerine dek hep kendilerini kurtarıcı, haklı gördüler.

Sadece darbeciler mi?

Darbeye neden oldukları belirtilen o günün gençleri de kendilerini her daim kurtarıcı olarak gördü ve hala öyle görmeye devam ediyorlar..

O günlere baktığımızda;

Kendine “milliyetçi-ülkücü” diyenlere göre ülke hızla komünizme kayıyordu.
Onlara göre;”eğer ülkücüler olmasa ülkemiz bugün sosyalist bir ülke olmuş, ezan susmuş, camiler kapanmış, devlet inançsızların eline geçmişti.”

Solcular ise;

“Ülkemizi ABD emperyalizmine karşı savunduklarını, sağcıların CİA tarafından kullanılan faşistler olduğunu, ülkeyi ABD payandası bir ülke haline getirmek istediklerini”söylüyorlardı…

İslamcılar ise;

Osmanlı’ya ağıt yakarak “cumhuriyetin koca bir imparatorluğu, tarihimizi yok ettiğini , şeriatı kaldırdığını” ileri sürerek, “her iki tarafın da batıl-tağuti rejim için birbiriyle vuruştuğunu” iddia ediyor, sağcı ve solcuları dış güçlerin oyununa gelmekle suçluyor, kurtuluşun Şeriata-Osmanlı’ya dönüp, islam ülkeleriyle birlik olmaktan geçtiğini belirtiyorlardı..

O günlerden bu günlere koca bir ömür geçti. Toplum çeşitli travmalar yaşadı ve bugünlere geldik.

Onca acı yaşandı ancak, o kuşağın bazılarının geçmişe dönük olarak kendilerini hesaba çekmesi bir yana, günümüzü 1980 öncesinde yaşananlar üzerinden okumaya, kendilerini bu minval üzere konumlandırmaya çalıştıkları dikkat çekmekte.

O günlere dönüp baktığımızda; her grubun kendince şehitleri vardı, karşı taraf haindi, acımasızca birbirlerine kurşun sıkabiliyorlardı.
Ne üzücü ki bu insanların bir kısmı hala o günlerde ülke adına çok iyi şeyler yaptıklarını savunmaktalar…

Oysa , darbe yapılabilmesi için gençlik üzerinde açıkça oyun oynandığı, tarafların kirli emeller için kullanıldığı açık şekilde ortaya çıkmış durumda.
Buna rağmen o gün darbe için kullanılanlar bugün nasıl oluyorda hala geçmiş üzerinden birbirlerine suçlamalarda bulunuyor, ortak acıyı paylaşamıyorlar?

Nasıl oluyorda o gün birbirlerine kurşun sıkanlar bugün bile; “bizler olmasaydık, vatan elden gitmişti, ülke şöyle böyle olmuştu.” diyebiliyorlar?

Devlet, gençliği kullandı ve insanlar ideolojileri adına birbirlerine şiddet uyguladı, kırdı, döktü, birbirlerini sakat bıraktı, öldürdü..

Eğer geçmişin hatalarını anlayıp, yaşanmış olanları sağlıklı değerlendiremezsek geleceğe nasıl güvenle bakabiliriz?

Adnan ONAY