Adalet ve toplum vicdanı

Adalet herkes içindir. Şu veya bu nedenle bazılarının adaletsizlikle karşılaşmasına onay vermek, verenlere destek olmak, hak/hukuka riayetten uzaklaşmak, yapılan yanlışlara sessiz kalmak insanlıktan nasiplenmemek demektir.

Maalesef toplumumuz oldum olası genellikle bazı yapılanların yanlış olduğunu görse de sessiz kalmayı yeğliyor, kimisi ise adeta içindeki nefretle bazılarının yok olmasını arzuluyor.

Geçmişte sol, sağ yargılamalarında bunların en acımasız yansımalarını gördük. 28 Şubat ise bunun bir başka kötü örneği oldu.
Sonrasında FETÖ’cuların sahte belgelerle karşıtlarını Ergenekon, balyoz gibi davalarla içeri tıkayıp zülmetmelerini yaşadık.

Şimdilerde bireysel nice adaletsizliğin yanısıra, fetö davalarında da aynı örnekler yaşanıyor. Hiç kimse de yapılan yanlışlar, hatalar konusunda ağzını açmıyor. Aksine, bu durum düşmanlaştırma ve düşman elemede bir fırsat görülüyor. Bu düşmanlaştırma o kadar acımasız ki bunu bu günlerde en çok FETÖ içinde görüyoruz. FETÖ’nun beyin takımından olup yurt dışına kaçanlar sabah akşam yalan, yanlış bilgilerle iktidara saldırıyorlar. Bu nedenle örgütün tabanı diye tarif edilmiş olan, yani kaçacak imkanı olmayan ve üyelikle suçlanan nice insanlara uygulanan muamelenin kötüleşmesinden de medet umuyorlar, onlara daha çok baskı yapılması, böylece onların iktidara daha düşman olması için uğraşıyorlar. Ve bundan sonuç da alınıyor!
Taban denilen ve dini nedenlerle örgüte bağlanılan nice aileler ortalama 5 yıl cezaevinde tutuluyor.. Hayatları kararıyor. Kimse de bu konuda bir iyileştirme adımı atmaya cesaret edemiyor! Böylesi bir durumda bu kez karşı cephe ayağa kalkıyor, yapılanları dahi az görüyor, adeta cezalar ömür boyu sürsün istiyor!

Bu arkaplan zihniyet nedeniyle daha demokratik bir hukuk sistemi için çıkarılan yargı paketleri de anlamsız kalıyor. Yargıdaki bu tür iyileştirmeler sadece adamı olanların işine yarıyor!

Velhasıl toplumsal vicdan gittikçe daha köreliyor. Din dahil hiçbir öğreti vicdanlara tesir etmiyor.!

Bir toplum vicdanını kaybederse bundan daha kötü ne olabilir? Böylesi bir toplumda dünyanın en iyi kanunları olsa bu neye yarar?