Bin yıllık geleneğimiz, ata sporumuz, dedelerimizden babalarımızdan devraldığımız bu kültürü, geleneği bu aşkı bu tutkuyu biz bir kuş yakalamak olarak değil, doğayla iç içe olmak, geçmişimize yolculuk yapmak, dedimizle, babamızla, amcamızla, dayımızla çocukluğumuzda yaşadığımız o güzel anıları hatırlamak, Atmacacılık sevdası ile hiç tanımadığımız ama kendimiz gibi gördüğümüz insanlarla bir araya gelmek olarak görüyoruz.
Ben Atmacacılık sevdasına 1912 doğumlu rahmetli dedem (lakabıyla) Atmacacı Hamdullah dayı ve 1941 doğumlu rahmetli Babam Mustafa Kenan Öztürk ile çocuk yaşta kapıldım. Rahmetli dedem ğaco kuşlarını evinin salonunda beslerdi, rahmetli babam havalar soğuyunca ğaco kuşlarını beslediği odada elektrikli soba yakardı. Atmacacılık kültürü dana burnu ile başlayıp, ğaco, Atmaca, bıldırcın ve tekrar doğaya dönüş ile biten bir serüvendir. Ağustos, Eylül ayının gelmesini heyecanla bekleyen bu kadim kültüre tutkuyla bağlı olan bu tutkuyu heyecanla yaşayıp nesilden nesile aktaran biz atmacacılara saygı duyulmasını bekliyoruz.
Biz ğacoyu da atmacayı da çok seviyoruz, bu kültürü yaşamayı ve yaşatmayı istiyoruz. Resimdeki atmaca 2022 yılı Ardeşen belediyesi atmaca festivalinde kızıl ırk da birinci seçilmiş ve kısa süre sonra doğaya onu yakaladığım ğaco ile beraber geri salınmıştır.