DEVA Partili Karal: “Ev hayal oldu; emekli 22, asgari ücretli 17, memur 7 yıl çalışsa ancak ev alabiliyor”

DEVA Partili Hasan Karal, gayrimenkul değerleme platformu Endeksa’nın Temmuz 2025 Konut Değer Raporu’nu değerlendirdi. Raporun, Türkiye’de konut fiyatlarının ulaştığı vahim tabloyu bir kez daha ortaya koyduğunu belirten Karal, rapora göre Türkiye genelinde ortalama konut metrekare satış fiyatının 33 bin 832 lira, ortalama konut fiyatının ise 4,4 milyon lira seviyesine çıktığını söyledi. Kiralarda da yıllık yüzde 32,8 artışla ortalama 23 bin 402 lira düzeyine ulaşıldığını vurguladı.

“Maaşlar birleşse de konut kredisine yetmiyor: Ortalama bir ev için aylık kredi taksiti 130 bin lira”

Vatandaşın gelir düzeyiyle ev fiyatları arasındaki uçurumu karşılaştıran Karal, “Bugün bir asgari ücretli hiç harcama yapmadan 16,6 yıl, bir emekli 21,7 yıl, en düşük memur maaşı alan bir çalışan ise 7,3 yıl çalışsa ancak ev sahibi olabiliyor. Ama bu da fiyatların yerinde sayması halinde mümkün! Oysa her geçen yıl fiyatlar katlanarak artıyor. Konut kredisine yönelseler, durum daha da ağır. 4,4 milyon liralık bir ev için aylık taksit 130 bin lirayı buluyor. Oysa emeklinin, asgari ücretlinin ve memurun maaşlarını toplasanız bile 90 bin lirayı geçmiyor. Yani üç maaş birleşse bile bir evin taksitini ödemeye yetmiyor. ‘Kredi çekmeyelim, kirada oturalım’ deseler bu kez de başka bir çıkmaz var: Ortalama kira 23 bin lira. Ne emekli maaşı ne de asgari ücret bu rakama yetişebiliyor. İşte tablo bu kadar karanlık, bu kadar vahim, bu kadar içler acısı.”

“Barınma hakkı hayale dönüştü”

Milletvekili Karal, vatandaşın barınma hakkının adeta elinden alındığının altını çizdi. Barınmanın en temel insan hakkı olduğunu anımsatan Karal, sözlerini şöyle sürdürdü: “Ancak bugün bu hak, milyonlarca dar gelirli için erişilemez bir lüks haline getirilmiştir. İnsanlarımız ev sahibi olmayı bırakın, kira ödemekte dahi zorlanıyor. Barınma hakkı vatandaşa güven ve huzur vermesi gerekirken, el uzattıkça uzaklaşan bir hayale dönüştürülüyor. Bu tablo yalnızca ekonomik bir sıkışmışlığı değil, aynı zamanda toplumsal bir kırılmayı da işaret ediyor. Toplumun geleceğini tehdit eden en büyük adaletsizliklerden biri de budur.”