Ülkemizin oldum olası en önemli sorunlarından biri, bürokrasinin mevcut zihniyetidir.

Ülkemizin oldum olası en önemli sorunlarından biri, bürokrasinin mevcut zihniyetidir.
Devleti, sistemi yöneten kadronun vatandaşların sorunlarına yaklaşımı maalesef devletçilik adına vatandaşlara zorluk çıkarma şeklindedir.

Oysa; her devlet görevlisi olaylara “mutlaka vatandaşın sorunu en güzel şekilde çözülmelidir” şeklinde bakmadıkça sistemin sorunsuz bir şekilde ilerlemesi mümkün değildir.

Bugün, artık insanlar işyeri açmaktan, iş yapmaktan korkar hale gelmiştir. Kiminle konuşuyorsam iş hayatında bulunmak istemiyor, açtığı işyerinden kurtulmak istiyor. Sanki bir el bürokrasi üzerinden kendi iş yerini kurup, bir şeyler yapmak isteyenleri cezalandırmak İçin çaba sarfediyor. Bir iş yeri açıp, hem evinin geçimini sağlamak, hem bir kaç kişiye iş vermiş olmak bürokrasi tarafından adeta bir suçmuş gibi görülüyor.

Açtığınız iş yerini vergiler ve yüksek maliyetlerle nasıl yürüteceğinizi hesap etmeniz bir yana, eften püften nedenler gösterilerek kesilen ağır cezaların sadece iş yeriniz açıkken değil, yıllar sonra da karşınıza çıkabilmesi oldukça ürkütücü! Üstelik bu cezalar sadece sizin değil, ailenizin tüm servetini aşkın da olabilir!

Bunları yaşamış biri olarak hiç kimseye “gidip kendinize uygun bir işyeri açın, ticaretle uğraşın”diyemediğim gibi, hiç kimsenin de kimseye bu yönde tavsiyede bulunacağını düşünmüyorum.

Bürokrasi, adeta “neden ben devletten maaşla yetinirken, bazıları iş yapıp, çok para kazanıyor” dercesine işyeri sahiplerini yokuşa sürmekten zevk duyuyor. İşyerlerine ceza kesmekle de “devletçi” imajını pekiştirdiğini düşünüyor.
Üstüne üstlük bir de işin içine siyasi ayrımcılık girdiğinde işyeri sahibi olmak felaketlere yol açacak bir macera!

Oysa; devlet, iş yapmak isteyenlerin, yatırımcıların işini kolaylaştırmalı. Bunun için vatandaş lehine yasalar çıkarmanın yanı sıra devlet çalışanlarını, bürokrasiyi de vatandaşa yardıma zorlamalı. Vatandaşa zorluk çıkaranı kollama yerine bu gibilere caydırıcı uygulamalar getirmeli.
İnsanlar, ellerinden ne geliyorsa o doğrultuda bir şeyler yapmak istediğinde onlara yardımcı olmalı.
Piyasalardaki bütün işlerin belirli ellerde toplanmasının ülkeye ciddi zararları var, bu görülmeli.
Devlet hiçbir ayrım gözetmeksizin iş hayatının tabana yayılmasına ön ayak olmalı, onlara yol gösterici ve destekçi olmalı.

Bürokrasinin iş yerlerini, işletmeleri, yatırımcıyı devleti korur gibi koruması sağlanmalı.
Bu sağlandığında işyerlerinin hızla çoğalacağından, piyasalarda bolluk ve bereketin artacağından eminim.

Ama, bunun İçin mevcut bürokratik zihniyetin değişmesi, (bilhassa küçük ve orta) yatırımcıyı ayrımcısız koruyacak olan bir zihniyetin bürokrasiye yerleşmesi, yerleştirilmesi gerek.

Bu değişimin bir an evvel sağlanması için devlet en azından arabuluculuk müessesini yaygınlaştırarak ortaya çıkan sorunların kolayca çözülebileceğine dair her tür iş sahibine güven vermeli..

Adnan ONAY