VOLODİMİR OLEKSANDROVİÇ ZELENSKİ

Makale/ Sebahat KARAGÖZ

ABD son yıllarda birçok ülkedeki asker sayısını azaltıp bazı üslerini kapatıyor olsa da, Amerikan ordusu halen 172 ülkede çeşitli ölçeklerde 800’e yakın askeri üs ve Amerika ana kıtası dışında 320 binden fazla asker bulunduruyor.
Ayrıca doğrudan bir ülkede konuşlu olmayıp ABD uçak gemileri ve bunlara eşlik eden gemilerde de yüz binlerce asker görev yapıyor.
Aklınıza şu soru takıldı mı bilmiyorum ama benim takıldı!
“Peki Amerika kıtasında (kuzey-güney fark etmiyor) başka bir ülkeye ait üs ya da yabancı asker var mı?”
İki gündür aramadığım yer kalmadı.
Yok! vallahi yok!
Neden ama orası çok mu huzurlu güvenli?
Elbette hayır!
Hele Güney Amerika!
Kaynıyor resmen.
Hadi Rusya ya da Çin gidip orada bir üs kursa ya!
Yürek ister yürek!
Çünkü buna ABD asla izin vermez!
Çünkü bunu kendisine bir tehdit olarak görür.
Kendisi?
Yukarıda anlattım ya dünyanın neredeyse her metrekaresinde bir askeri var!
Bizim de üye olduğumuz NATO ayağıyla her yere uzanbiliyor.
“Birimiz hepimiz, hepimiz birimiz için” diye de çok güzel bir slogan oluşturmuş.
Yani başı sıkışan NATO ülkesine hep beraber destek vereceğiz diye hep beraber imza atmışlar.
Biz de tabi!
Onun için Amerika en zor zamanlarında Türkiye’den her konuda destek istiyor ve alıyor da.
Peki BİZ?
Geçtim desteği; bize her alanda ayak bağı oluyor, düşman muamelesi yapıyorlar.
Gelelim meseleye:
ABD etrafımızı kuşatmış, durmadan asker ve mihimmat  yığıyor sınırlarımıza.
Bu arada Rusya’dan “İllallah! ” diyen zavallı (!) UKRAYNA’ya
“Gel kardeş! Sen de NATO’ya katıl!” teklifinde bulunuyor ve müttefikleriyle(!) birlikte gaz veriyor.
Rusya haklı olarak diyor ki
“Hoooppp! Orada dur! Ben burnumun dibinde Amerikan üssü, NATO gücü falan istemem!”
E… Haksız mı?
Bütün mesele buradan çıkıyor.
Yani; sen Kıtanda güvenlik gerekçesiyle  yabancı bir tek asker bile istemiyorsun da senin orada burada ne işin var?
Zelensky ve Ukrayna kurban!
Rusya ben saldırmayacağım diyor, ABD tarih veriyor.
Zelensky şaşkın; ABD’ye güvenmiyor.
Amerika’nın derdi başka!
Şimdi anladınız mı?
Umarım bu iş düşündüğümüz gibi sonlanmaz ve huzurumuz kaçmaz.