Nöbetçi Eczaneler
Peki, o korkunç afetin yaraları kapandı mı?
Şehirler yerle bir oldu? enkazlarda 53537 canımızı kaybettik
38’i çocuk olmak üzere 107213 kişi katboldu!
Ülke ekonomisi 104 milyar zarara uğradı
✔️Bazıları üzülür gibi yaptı.
✔️Bazıları gerçekten üzüldü.
✔️Yakınları orada yaşayanlar acıyı derinden hissetti.
✔️Depremi yaşayanlar ise aradan geçen 3 yıla rağmen bütün hücreleriyle o anı yaşamaya devam ediyor.
Hala o yıkıntılar arasında kalan sevdiklerinin acısını ilk günkü tazeliğiyle yüreklerinde taşıyor.
Hala yıkılan evlerinin bulunduğu yerlerde geçmişe dair bir kitap, bir kalem, bir resim… arıyor.
✔️Birileri halâ siyasi çıkarları için bölgede nutuklar atıyor.
✔️Birileri halâ ısrarla depremzedeler için yapılan konutların sayaçlarını, işlerine yarayan bazı demirbaşları utanmadan çalmaya devam ediyor.
YANİ ÖYLE YA DA BÖYLE HAYAT DEVAM EDİYOR!
Bundan böyle, bir süre daha 6 Şubat geldiğinde oturduğumuz yerden, inanarak ya da inanmayarak bir görev bilinciyle sesleneceğiz
“Unutmadık, unutturmayacağız!”
Her yıl bu ses daha da cılızlaşacak!
Ve bir gün sesimiz çıkmayacak!
Unutacağız tüm olanları!
Tıpkı; 17 Ağustos, 12 Kasım ve daha nelerin nelerin unutulduğu gibi!
7 il yerle bir oldu!
✔️Oralarda hala hayata tutunmaya çalışan çocuklar, kadınlar, yaşlılar, engelli insanlar var.
✔️ Oralarda hala yiyecek, giyecek, ısınma, barınma sorunları olan insanlar var.
Gerçekten, düşününce insanlığımı bir kez daha sorgulamak zorunda kalıyorum.
Evet, devletimiz elinden geldiğince bir şeyler yapmaya çalışıyor.
Bizler de devletin yetişemediği yerde üzerimize düşeni yapmakla yükümlüyüz.
Bakın mübarek Ramazan geliyor.
Hadi bir kez daha haykıralım ama samimiyetle, içtenlikle
“Sevgili ‘DEPREMZEDE’ kardeşlerimiz!
Sizleri unutmadık! Ne ihtiyacınız varsa söyleyin, en kısa zamanda eksiklerinizi tamamlayacağız!
Sizleri seviyor ve acılarınızı paylaşıyoruz!”
Onların her şeyden önce sevgiye ve ilgiye ihtiyacı var.
Koyun cebinize üç-beş kuruş, evinizde kullanmadığınız birkaç parça eşyayı ve gidebildiğiniz en yakın şehre gidin.
Sarılın o masum çocuklara, ellerini öpün o yaşlıların, kucaklayın o mağrur ama madur insanları!
Hiçbir şey kaybetmeyeceksiniz, bilakis verdiğinizin daha fazlasını Allah size verecek inanın!
İnsanlık görevinizi tamamlamanın huzuruyla evlerinize dönecek ve başınızı yastığa koyunca rahatça uyuyabileceksiniz.
BİR KEZ DAHA BURADAN DEPREMZEDE KARDEŞLERİME SESLENMEK İSTİYORUM
“ACINIZ ACIMIZDIR! SİZLERİ UNUTMADIK!
ALLAH NE SİZE NE DE HİÇ KİMSYE BİR DAHA BÖYLE BİR ACI YAŞATMASIN”
Saygılarımla
Sebahat Karagöz