BİR ÖĞRETMENİ UNUTMAK MÜMKÜN MÜ? COĞRAFYADAN KALBİME UZANAN YOL: SEZAİ HOCAM…

 

 

Fethi KARADENİZ

Çayeli Lisesi

1976 Edebiyat Mezunu

 

8 Kasım 2009’da aramızdan ayrılan kıymetli hocamı, vefatının yıl dönümünde derin bir özlem, minnet ve rahmetle anıyorum.

 

Sezai Hocamın üzerimde çok büyük emeği vardır. Bugün geriye dönüp baktığımda, yalnızca coğrafya dersinde öğrendiklerimi değil, onun kişiliğinden, disiplininden, hayata bakışından ve insan ilişkilerinden kazandıklarımı da hatırlıyorum. Öğretmenliğin sadece bilgi aktarmak olmadığını, bir insanın hayatında nasıl iz bırakabileceğini onun sayesinde daha iyi anlıyorum.

 

Sınıfa girdiğinde o ciddi ve biraz da tatlı sert duruşuyla hepimizi hizaya getirirdi. Ancak bu ciddiyetin arkasında güçlü bir mizah, keskin bir zekâ ve insanı kendisine hayran bırakan bir hafıza vardı.

 

Bir köyün ya da mahallenin adını söylemeniz yeterliydi. Adeta canlı bir nüfus kütüğü gibi, o yöredeki aileleri, sülaleleri, akrabalıkları ve insanları bir bir saymaya başlardı. Onun bu özelliği, bugün bile hatırladığımda yüzümde tebessüm oluşturuyor.

 

Coğrafya dersi onunla sadece haritalardan, dağlardan, ovalardan ve ülkelerden ibaret değildi. Yaşadığımız çevreyi, insanları, aileleri ve toplumsal bağları da tanımayı öğrenirdik. Belki de coğrafyayı bu kadar sevmemde onun payı büyüktü.

 

İnsan hayatında bazı karşılaşmalar vardır; üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin etkisi silinmez. Sezai Hocam da benim hayatımda böyle bir iz bıraktı. Bugün kendisini anarken yalnızca bir öğretmenimi değil, yetişmemde emeği olan, bana değer katan, gençlik yıllarımın güzel hatıralarından birini de özlüyorum.

 

**Öğretmenlik, insanın hayatına bırakılan en değerli mirastır.** O mirasın kıymetini bazen yıllar sonra daha iyi anlıyoruz.

 

Sevgili Sezai Hocam…

 

Belki bugün yanımızda değilsiniz ama öğrettikleriniz, hatıralarınız ve öğrencilerinizin yüreğinde bıraktığınız izler yaşamaya devam ediyor. Size duyduğum minneti kelimelerle anlatmak kolay değil.

 

Bana kattığınız her şey, gösterdiğiniz emek ve unutulmaz hatıralarınız için size gönülden teşekkür ediyorum.

 

**İyi ki benim öğretmenim olmuşsunuz. İyi ki yollarımız kesişmiş.**

 

Mekânınız cennet, ruhunuz şad olsun kıymetli hocam. Sizi saygı, sevgi, minnet ve hiç dinmeyen bir özlemle anıyorum.

 

**Unutulmadınız, unutulmayacaksınız…**

 

Bence yazının en güçlü cümlesi şu: “İyi ki benim öğretmenim olmuşsunuz.” Çünkü bazen bir öğretmene duyulan yılların minnetini anlatmak için bundan daha içten bir ifade bulmak mümkün değildir.