Siz “Kâfirler” Kendinize Kimi Örnek Alıyorsunuz?

Geçenlerde haberlerde görmüşsünüzdür, dünyanın öbür ucunda,

Avustralya’da bir “Ulaştırma Bakanı” istifa etti.

Adı Jo Haylen.

Mevzu ne biliyor musunuz?

Hanımefendi makam aracını şahsi işi için kullanmış.

Ama yer yerinden oynadı,

“Halkın parasını nasıl şahsi keyfine harcarsın?” dediler,

kadıncağız da ceketini alıp çıktı,

özür diledi.

Şimdi eğri oturalım doğru konuşalım.

Yazının başlığındaki “kâfir” lafı işin ironisi… Bu sözüm, Batı’yı sadece şekil şemal üzerinden aşağılayıp, iş ahlaka ve adalete gelince sınıfta kalan o radikal tayfaya…

Sahi, siz bu “kâfir” dediklerinizin,

devletin bir kuruşuna, tüyü bitmemiş yetimin hakkına gösterdiği şu titizliği görünce hiç yüzünüz kızarıyor mu?

Bizim kürsülerde hocalarımız ağlaya ağlaya anlatır: “Hz. Ömer, devlet işini yaparken devletin mumunu yakardı,

kendi işine geçince o mumu söndürür kendi mumunu yakardı” diye…

Dinlerken hepimiz “Sübhanallah” deriz. Ama iş icraata gelince, ihaleye gelince, makam arabasına, eşe dosta kadro açmaya gelince o mumları toptan söndürüp karanlıkta iş çevirmeyi kimseye bırakmıyoruz!

Bugün İskandinav ülkeleri,

Yeni Zelanda gibi yerler neden dünyanın en huzurlu, en dürüst yerleri?

Çünkü adamlar bizim kitabımızda yazan “İşi ehline verin” emrini almışlar, adını “liyakat” koymuşlar.

Bizim halifelerimizin “Devletin dini adalettir” sözünü almışlar, anayasalarına yazmışlar.

Biz sadece hikayesini anlatıyoruz,

adamlar ise hayatını yaşıyor.

Can alıcı soruya geliyoruz.

Ey cennetlik Müslümanlar;

Siz Kendinize Kimi Örnek Alıyorsunuz?

Hz Ömer’i, Osman’ı, Aliyi yada Ebubekir’i Örnek almadığınız belli.

Batılı, “ben Müslümanım” demeden İslam’ın adaletini sistemine kurmuş;

biz ise “Müslümanız” diyerek adaletsizliği kural haline getirmişiz.