88 YIL GEÇTİ… AMA ATATÜRK’ÜN IŞIĞI HÂLÂ YOLUMUZU AYDINLATIYOR!

Fethi KARADENİZ

Emekli Eğitim Müfettişi – Araştırmacı Yazar

 

Bir milletin kalbi acıyla çarptı. Dolmabahçe’de duran saatler, aslında yalnızca bir insanın değil, bir dönemin de hafızasına kazındı.

 

Aradan tam 88 yıl geçti. Ancak ne özlem azaldı ne de minnetimiz tükendi. Çünkü bazı insanlar ölmez; fikirleriyle, eserleriyle ve milletlerinin yüreğinde bıraktıkları izlerle yaşamaya devam eder.

 

O insan, Mustafa Kemal Atatürk’tü!

 

Yıkılmış bir imparatorluğun küllerinden bağımsız bir Cumhuriyet doğurdu. Esarete boyun eğmedi, umutsuzluğa teslim olmadı. Bir milletin kendi kaderini tayin edebileceğini bütün dünyaya gösterdi.

 

Bize yalnızca bir vatan bırakmadı. Cumhuriyet’i, özgürlüğü, laikliği, eğitimi, bilimi ve çağdaşlaşma idealini emanet etti.

 

Peki, biz bu emanete ne kadar sahip çıkıyoruz?

 

Bugün çocuklarımızın geleceğine, gençlerimizin umutlarına, kadınlarımızın özgürlüğüne, eğitimimizin niteliğine ve adaletin üstünlüğüne baktığımızda kendimize sormamız gereken çok önemli bir soru var:

 

Atatürk’ün hayalini kurduğu Türkiye’yi ne kadar gerçekleştirebildik?

 

Atatürk’ü sevmek, yalnızca 10 Kasım’da bir dakikalık saygı duruşunda bulunmak, Anıtkabir’e çelenk bırakmak değildir. Onu anlamak; aklın ve bilimin ışığında yürümek, sorgulamak, üretmek, çalışmak ve Cumhuriyet’in değerlerine sahip çıkmaktır.

 

Ben de Anıtkabir’in merdivenleri önünde bu fotoğrafı çektirirken yalnızca büyük bir liderin huzurunda bulunmanın heyecanını değil, omuzlarımızdaki sorumluluğun ağırlığını da hissettim.

 

İnsan orada kendisine şu soruyu sormadan edemiyor:

 

Bize bırakılan bu büyük emaneti gelecek kuşaklara layıkıyla taşıyabiliyor muyuz?

 

Ey Türk milleti!

 

Atatürk’ü anmak yetmez, anlamak gerekir. Cumhuriyet’i yalnızca geçmişimizin bir kazanımı olarak değil, geleceğimizin güvencesi olarak görmek gerekir.

 

Çünkü bir milletin büyüklüğü, yalnızca geçmişte kazandığı zaferlerle değil, o zaferlerin değerlerini geleceğe taşıyabilmesiyle ölçülür.

 

88 yıl önce bir güneş battı sanıldı. Oysa o güneş, bir milletin ufkunda doğmaya devam etti.

 

Saat 09.05’te hayat durabilir, sirenler susabilir, gözlerimiz dolabilir. Ama Atatürk’ün düşünceleri, Cumhuriyet’in ışığı ve bağımsızlık aşkı asla durmamalıdır.

 

ATAM! Aradan 88 yıl geçti. Seni unutmadık, unutturmayacağız. Çünkü sen yalnızca geçmişimizin değil, geleceğimizin de yol göstericisisin.

 

Özlemle, minnetle, saygıyla…

 

Ruhun şad olsun.

 

Ne mutlu Türk’üm diyene!