Nöbetçi Eczaneler
Fethi KARADENİZ
Çoğunluğu öğretmen olan kuzenlerin buluşması, sadece bir aile toplantısı değil, yılların uzaklığını birkaç saatliğine ortadan kaldıran anlamlı bir kavuşma oldu. Ankara’dan Nejla Karadoğan ve Hatice Ural, Bursa’dan Fethi Karadeniz ve ailesi, Rize merkezden Hatice Tekeşin, Ardeşen’den Yurdanur Artan ve Müserref Gülnar bu güzel buluşmada bir araya geldi.
Kimi Ankara’dan, kimi Bursa’dan, kimi Rize’den geldi. Ardeşen’de yaşayan kuzenler ise bu buluşmaya ev sahipliği yaptı. Şehirler değişmiş, hayatlar farklı yönlere savrulmuş, yıllar geçmişti ama kuzenlik bağı hiç değişmemişti.
Denizin mavisine karşı edilen sohbetlerde çocukluk günleri yeniden hatırlandı. Eski anılar anlatıldı, kahkahalar yükseldi, zaman zaman gözler uzaklara daldı. Çünkü bazı insanlar vardır; aradan yıllar geçse de insanın hayatındaki yerleri hiç değişmez.
Özellikle öğretmenlik mesleğinde yıllarını geçiren kuzenler için bu buluşmanın ayrı bir anlamı vardı. Onlar yıllarca çocuklara hayatı öğretirken, bu kez kendi geçmişlerinden ders çıkardılar:
Aile, uzaklıkla değil; hatırlamakla, aramakla ve bir araya gelmekle yaşar.
Ardeşen Kayıkhane’de denize karşı kurulan o masa, belki de günün en güzel fotoğrafıydı. Çünkü masada sadece insanlar değil, çocukluklar, anılar, özlemler ve yılların kardeşliği vardı.
Yaz bitiyor, herkes yine kendi şehrine dönecek.
Ama bu buluşmadan geriye tek bir duygu kalacak:
Mesafeler uzak olabilir, şehirler farklı olabilir; fakat gönülde yer eden aile bağları için mesafe hiçbir zaman engel değildir.
Ardeşen’de başlayan bu güzel buluşmanın, yeni kavuşmalara vesile olması dileğiyle…
Çünkü kuzenlik, aynı kandan gelmekten çok daha fazlasıdır; aynı geçmişi paylaşmaktır.