Bugün Çayeli’nde sadece pepeçura yenmedi…
Bugün dostluk yeniden kuruldu, yıllar öncesinin hatıraları yeniden canlandı.
Çayeli Lisesi ve Ortaokulu mezunlarının oluşturduğu Çayeli Dostluk Grubu’nun 4. Karaüzüm Pepeçura Buluşması, bugün Çayeli 100. Yıl Parkı’nda sıcak, samimi ve unutulmayacak bir atmosferde gerçekleşti.
Yıllar önce aynı sıraları paylaşan arkadaşlar, aradan geçen onca zamana rağmen aynı sofranın etrafında yeniden buluştu. Eski günler konuşuldu, anılar tazelendi, kahkahalar yükseldi.
Bu güzel dostluk buluşmasının ilk temelini atan Nazire Hanım’ı da özellikle anmak gerekiyor. Bugünlere ulaşan bu güzel geleneğin başlangıcındaki emeği ve öncülüğü için kendisine gönülden teşekkür ediyoruz.
Buluşmanın gerçekleşmesinde büyük emek veren Ömer Atiş ve Cengiz Azman’a, pepeçurayı büyük bir emek ve sevgiyle hazırlayan Cengiz Azman’ın değerli eşi Niğmet’e sonsuz teşekkürler.
Ve elbette Yakup abimizi unutmak mümkün değil…
Pepeçuranın karaüzümleri onun bağından geldi. Üzümleri birlikte topladık; bugün aynı üzümler, dostluk soframızda nefis bir pepeçuraya dönüştü.
Dalından kopan üzüm, dostluğun elinde hatıraya dönüştü.
Soframızın bir başka güzel sürprizi ise bizim deyimimizle ÇSK; çay, simit ve kaşar oldu. Sohbetin yanında çayımızı yudumladık, simit ve kaşarımızı paylaştık.
Bir de Nejla Karadeniz’in ağızda eriyen kurabiyeleri vardı ki, sofraya ayrı bir lezzet ve ev sıcaklığı kattı.
Bugün aramızda Çayeli Belediye Başkanımızı ve başkan yardımcılarını görmekten de ayrıca mutluluk duyduk. Dostluk ve dayanışma adına düzenlenen böyle güzel bir buluşmada yanımızda olmaları bizler için anlamlıydı.
Çünkü bugün aslında bir yemek etkinliğinden çok daha fazlasını yaşadık.
Bir arkadaşın yüzünü yıllar sonra yeniden görmek, “Nasılsın?” diye sarılmak, eski günleri hatırlamak ve aynı sofrada yeniden kahkaha atmak…
Bunun adı dostluktur.
Hayat bizleri farklı şehirlere, farklı mesleklere ve farklı hayatlara savurdu. Ama gerçek dostlukların adresi değişmedi.
Bugün Çayeli’nde geçmişle bugün aynı sofrada buluştu.
Bir kaşık pepeçura aldık, geçmişten bir hatıra yedik.
Bir bardak çay içtik, yılların özlemini paylaştık.
Bir kurabiye tattık, çocukluğumuzun sıcaklığını hatırladık.
Çünkü bazı sofraların lezzeti yiyeceklerde değil, o sofrayı paylaşan insanlardadır.
Bu güzel günü mümkün kılan herkese gönülden teşekkür ediyorum.
Başta Ömer Atiş ve Cengiz Azman olmak üzere, pepeçurayı hazırlayan değerli eşi Niğmet, bu geleneğin ilk kıvılcımını yakan Nazire Hanım’a, bağını ve emeğini bizlerle paylaşan Yakup abimize, ÇSK’nin güzel sahiplerine, nefis kurabiyeleriyle soframıza lezzet katan Nejla Karadeniz’e, Çayeli Belediye Başkanımıza ve yardımcılarına ve bugün aramızda bulunan tüm dostlarımıza sonsuz teşekkürler.
Bugün bir kez daha gördük ki:
Dostluk yaşlandıkça eskimiyor.
Yıllar geçtikçe daha da kıymetleniyor.
Pepeçuranın tadı karaüzümden gelir…
Ama sofranın asıl lezzeti DOSTLUKTAN gelir.
Nice yıllara, nice buluşmalara…
Bir kaşık pepeçura, bir bardak çay, bir avuç hatıra ve bir ömür dostluk!
Fethi KARADENİZ
Çayeli Lisesi 1976 Mezunu/
Türkiye Gezginler Derneği / Bursa Eski İl Temsilcisi

